تعداد زیادی از افراد برای مدت‌زمان طولانی در فضای بسته سالن‌های همایش، آمفی‌تئاترها و تالارهای اجتماعات حضور دارند، ساعت‌ها در یک جای ثابت می‌نشینند و بار حرارتی و رطوبتی ناگهانی به فضا تحمیل می‌کنند. این فضاها از پیچیده‌ترین فضاهای ساختمانی از نظر تأمین آسایش حرارتی هستند و اگر سیستم تهویه مطبوع سالن همایش درست طراحی نشود، نتیجه‌اش گرمای ناخوشایند، هوای کهنه، صدای مزاحم دریچه‌ها و در نهایت نارضایتی مخاطبان و برگزارکنندگان است.

سالن‌های همایش معمولاً دارای ویژگی‌هایی مانند سقف بلند، ظرفیت جمعیت متغیر، تجهیزات صوتی و تصویری حساس، نورپردازی پرقدرت و چیدمان صندلی‌های ثابت هستند. این عوامل باعث می‌شوند که طراحی تهویه سالن اجتماعات با اصول کلی تهویه مطبوع ساختمان در فضاهای مسکونی یا اداری تفاوت‌های قابل‌توجهی داشته باشد.

در ادامه این راهنما از آبنور با بررسی اهمیت موضوع سیستم تهویه مطبوع برای سالن همایش، تجهیزات رایج، روش‌های توزیع هوا، عوامل محاسبه ظرفیت و راهکارهای کاهش مصرف انرژی  در سالن اجتماعات و آمفی‌تئاتر را مرور و بهترین سیستم های تهویه با سطح صدای استاندارد (NC) را معرفی خواهیم کرد.

چرا سیستم تهویه مطبوع سالن همایش اهمیت ویژه‌ای دارد؟

اهمیت سیستم تهویه سالن اجتماعات را می‌توان از چند جنبه اصلی بررسی کرد. برخلاف یک اتاق اداری معمولی، تعداد افراد حاضر در سالن همایش بسیار بالاست. هر فرد نشسته حدود ۱۰۰ تا ۱۳۰ وات گرما به محیط می‌دهد و با تنفس و تعریق، بخار آب و دی‌اکسیدکربن وارد هوا می‌کند. وقتی چند صد نفر در یک محیط محدود گرد هم می‌آیند، مسلماً دمای سالن در کمتر از ۳۰ دقیقه چند درجه بالا می‌رود. پس در صورت نبود تهویه کافی، غلظت دی‌اکسیدکربن و سایر آلاینده‌های داخل ساختمان افزایش می‌یابد. این شرایط ممکن است باعث احساس خستگی، کاهش تمرکز و افت کیفیت تجربه مخاطبان شود.

عامل دوم، کنترل دما و رطوبت است. در یک سالن بزرگ، توزیع نامناسب هوا ممکن است موجب شود ردیف‌های نزدیک به دریچه‌های خروجی بیش از حد سرد باشند، درحالی‌که بخش‌های دیگر سالن همچنان گرم بمانند. چنین اختلاف دمایی به‌ویژه در برنامه‌های طولانی، اجلاس‌های تخصصی و مراسم رسمی آزاردهنده است.

عامل سوم، تأثیر تجهیزات داخلی بر بار حرارتی است. پروژکتورها، نمایشگرهای بزرگ، سیستم‌های نورپردازی، رایانه‌ها و تجهیزات صوتی و تصویری می‌توانند گرمای قابل‌توجهی تولید کنند. در سالنی که سخنرانی، موسیقی یا نمایش اجرا می‌شود، صدای فن و جریان هوا در کانال و دریچه‌ها مستقیماً کیفیت شنیداری را خراب می‌کند؛ بنابراین سیستم تهویه مطبوع سالن همایش باید هم‌زمان با آسایش حرارتی، سطح نویز را در محدوده‌ای مانند NC 25 تا 30 نگه دارد.

در ضمن اتاق‌های جلسات اغلب مجهز به دستگاه‌های متعددی هستند که گرما تولید می‌کنند، از جمله کامپیوتر، لپ‌تاپ، دستگاه‌های آب گرم و پروژکتورها که بدون تهویه مطبوع می‌توانند منجر به گرمای بیش از حد و مصرف انرژی بیشتر شوند. نهایتاً، ارتفاع زیاد سقف و حجم بزرگ هوا باعث لایه‌بندی دمایی می‌شود، یعنی هوای گرم در بالا جمع می‌شود و ناحیه استقرار افراد خنک نمی‌ماند. همین مجموعه چالش‌هاست که طراحی این فضاها را از ساختمان‌های معمولی متمایز می‌کند.

متداول‌ ترین تجهیزات برای تهویه مطبوع سالن‌ های همایش و اجتماعات

در عمل سه راهکار بیش از بقیه در پروژه‌های سالن همایش دیده می‌شود که در ادامه هر کدام را همراه با مزایا و محدودیت‌ها بررسی می‌کنیم. در هر سه حالت، هدف نهایی یکسان است: تهویه سالن اجتماعات به شکلی که هوا تازه، دما یکنواخت و صدا قابل‌قبول باشد.

ترکیب هواساز (Air Handling Unit) و چیلر؛ استاندارد طلایی سالن‌ های بزرگ

برای سالن‌های بزرگ، مراکز همایش و آمفی‌تئاترهای پرتردد با ظرفیت چند صد نفر به بالا، ترکیب هواساز و چیلر همچنان انتخاب اصلی مهندسان است. چیلر آب سرد تولید می‌کند و هواساز با عبور هوا از کویل سرد یا گرم، فیلترها و فن، هوای تازه و برگشتی را تصفیه و تنظیم می‌کند و از طریق کانال به سالن می‌فرستد. مزیت اصلی این ساختار، توان بالا در تأمین هوای تازه، امکان فیلتراسیون چندمرحله‌ای و کنترل دقیق رطوبت است.

همین ویژگی‌ها باعث می‌شود چنین سامانه‌ای در سالن‌های کنفرانس مراکز اقامتی نیز کاربرد داشته باشد و مشابه آنچه در تهویه مطبوع هتل و تالارهای پذیرایی آن دیده می‌شود، شرایط یکنواخت و مطمئنی ایجاد کند. در مقابل، هزینه اولیه بالا، نیاز به موتورخانه یا فضای فنی و لزوم نگهداری دوره‌ای از محدودیت‌های این روش است. برای رویدادهایی که بار آن‌ها نوسان زیادی دارد، استفاده از چند چیلر کوچک‌تر یا چیلر با کمپرسور چندمرحله‌ای کمک می‌کند تا در بار جزئی، بازده کاهش نیابد.

 یکی از امتیازهای مهم هواساز، انعطاف در بخش فیلتراسیون است. می‌توان پیش فیلتر، فیلتر ثانویه و در صورت نیاز فیلتر با راندمان بالا را پشت‌سرهم قرار داد تا گردوغبار و ذرات معلق شهری پیش از ورود به سالن گرفته شود. همچنین کویل گرمایش یا رطوبت‌زن در زمستان در حفظ رطوبت نسبی بین ۴۰ تا ۶۰ درصد مفید است، محدوده‌ای که هم برای آسایش حاضران و هم برای حفاظت از سازه‌های چوبی، پرده‌ها و تجهیزات سالن مناسب است.

سیستم‌ های VRF (حجم متغیر مبرد)؛ گزینه‌ای مدرن با انعطاف‌ پذیری بالا

سیستم‌های VRF با تغییر دبی مبرد بین واحد بیرونی و چند واحد داخلی، ظرفیت را مطابق نیاز هر ناحیه تنظیم می‌کنند. در سالن‌های اجتماعات کوچک و متوسط، سالن‌های چندمنظوره و فضاهای جانبی مانند اتاق‌های جلسه و لابی، این روش به دلیل انعطاف‌پذیری و نصب سریع‌تر محبوب شده است. هر واحد داخلی ترموستات مستقل دارد و در ساعاتی که بخشی از سالن استفاده نمی‌شود می‌توان آن را خاموش کرد. چنین رویکردی در پروژه‌هایی مانند تهویه مطبوع مجتمع تجاری که سالن همایش بخشی از یک مجموعه بزرگ‌تر است، بسیار رایج است.

بااین‌حال، VRF به‌تنهایی تأمین‌کننده هوای تازه نیست و باید آن را با یک واحد هوای تازه یا بازیاب انرژی (ERV) ترکیب کرد. محدودیت طول لوله‌کشی مبرد، رعایت حداکثر غلظت مجاز مبرد در فضای بسته، اختلاف ارتفاع مجاز، الزامات ایمنی مبرد، شرایط سرویس و ضعف نسبی در کنترل رطوبت نیز باید در طراحی لحاظ شود.

سیستم‌ های حجم هوای متغیر (VAV) برای تنظیم دقیق دبی هوا

در سیستم حجم هوای متغیر، هواساز هوا را تأمین می‌کند و جعبه‌های VAV در شاخه‌های کانال، مقدار هوای ورودی به هر ناحیه را بر اساس نیاز سرمایشی یا شرایط کنترلی تغییر می‌دهند. در واقع در این سیستم، دمای هوای تغذیه ثابت می‌ماند و مقدار هوای ارسالی به هر ناحیه با تغییر بار تنظیم می‌شود. جعبه‌های VAV با دمپر موتوردار و ترموستات یا حسگر دی‌اکسیدکربن، دبی را کم و زیاد کرده و فن هواساز با اینورتر سرعت خود را هماهنگ می‌کند. نتیجه، کاهش مصرف برق فن‌ها در زمان‌هایی است که سالن نیمه‌پر است. برای سالن همایش، این سامانه به‌ویژه وقتی با کنترل تهویه بر اساس تقاضا (DCV) همراه شود ارزش دارد. هرچه جمعیت بیشتر شود، هوای تازه بیشتری وارد سالن می‌شود.

air conditioning for assembly hall

روش‌ های اصولی توزیع هوا و کانال‌کشی در سالن‌ های آمفی‌تئاتر

 بهترین تجهیزات سرمایشی و گرمایشی هم اگر هوا را درست در فضا پخش نکنند، نتیجه مطلوب نمی‌دهند. در آمفی‌تئاترها به دلیل پله‌ای بودن کف، دو روش اصلی برای توزیع هوا مطرح است که از نظر نوع جابه‌جایی هوا، سرعت و دمای تغذیه با هم تفاوت دارند. این دو روش عبارت‌اند از:

سیستم توزیع هوای جابه‌جایی از کف (Underfloor Air Distribution – UFAD)

در این روش، هوا از طریق فضای زیر کف کاذب و دریچه‌های تعبیه‌شده در کف یا نزدیک محل استقرار افراد یا از طریق دیفیوزرهای کف با سرعت کم و دمای نسبتاً بالاتر (حدود ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد) وارد ناحیه استقرار می‌شود. هوای خنک آرام بالا می‌آید، گرمای افراد و تجهیزات را جذب کرده و به سمت سقف می‌رود و از طریق دریچه‌های خروجی مناسب خارج می‌شود.

یکی از نکات مهم در UFAD، کنترل دمای هوای ورودی و سرعت خروج آن از دریچه‌هاست. اگر هوا بیش از حد سرد یا سرعت آن زیاد باشد، ممکن است افراد احساس جریان ناخوشایند در ناحیه پا داشته باشند.  این ویژگی در فضاهایی که حساسیت بهداشتی بالا دارند، مانند آنچه در تهویه مطبوع بیمارستان دیده می‌شود، نیز ارزشمند است.

چالش اصلی UFAD، هزینه و پیچیدگی ساخت کف، خطر نشت و تجمع گردوغبار و محدودیت اختلاف دما بین هوای تغذیه و فضاست. آمفی‌تئاترهای پلکانی که پلنوم زیر پله‌ها دارند مناسب‌ترین کاندیدای این روش هستند. در پروژه‌هایی که کف کاذب وجود ندارد یا محدودیت ارتفاع و هزینه اجرایی مطرح است، استفاده از سیستم‌های توزیع هوای سقفی ممکن است منطقی‌تر باشد.

توزیع هوای اختلاطی از سقف (Overhead Mixing System)

در سیستم اختلاطی سقفی، هوا از طریق نازل‌های دوربرد، دریچه‌های دیواری یا دیفیوزرهای نصب‌شده در سقف وارد سالن شده و با هوای محیط ترکیب می‌گردد. هدف این است که جریان هوا با هوای اتاق مخلوط می‌شود تا دما و غلظت آلاینده‌ها یکنواخت گردد.

 بااین‌حال، طراحی دریچه‌ها باید باتوجه‌به ارتفاع سقف، فاصله پرتاب هوا، دبی خروجی و الگوی جریان انجام شود. پس نقطه‌ضعف این روش، خطر کوران هوا بر سروگردن حاضران، ایجاد نواحی مرده و لایه‌بندی دمایی در سالن‌های بلند است. اگر هوا مستقیماً با سرعت زیاد به سر یا گردن افراد برخورد کند، احساس ناراحتی ایجاد می‌شود. ازسوی‌دیگر، انتخاب نامناسب دریچه ممکن است باعث اختلاط ناکافی، ایجاد نقاط گرم و سرد یا افزایش صدای جریان هوا شود.

تمهیدات آکوستیک؛ استفاده از صداخفه‌کن (Silencer) و عایق‌های جاذب صوت در مسیر کانال

کانال‌کشی در آمفی‌تئاتر باید از ابتدا با ملاحظات آکوستیک طراحی شود. حتی یک سیستم تهویه با عملکرد حرارتی مناسب، در صورت ایجاد صدای پس‌زمینه زیاد می‌تواند تجربه مخاطبان را تحت‌تأثیر قرار دهد. سرعت هوا در کانال‌های اصلی را می‌توان تا حدود ۶ تا ۸ متر بر ثانیه نگه داشت، اما در شاخه‌های نزدیک به سالن باید به ۲ تا ۳ متر بر ثانیه کاهش یابد.

 صداخفه‌کن (Silencer) در مسیر رفت‌وبرگشت، به‌ویژه پیش از ورود هوا به فضا، صدای فن و جریان آشفته را جذب می‌کند. عایق‌های جاذب صوت داخل کانال، زانویی‌هایی با شعاع بزرگ و پرهیز از تغییر ناگهانی سطح مقطع نیز نویز تولیدشده را کم می‌کنند. نهایتاً، کانال‌هایی که از دیوار سالن عبور می‌کنند باید با پوشش مناسب مانع انتقال صدا بین فضاهای مجاور شوند و نتیجه نهایی با اندازه‌گیری میدانی و معیار NC یا NR تأیید شود.

فاکتورهای کلیدی در محاسبه ظرفیت و طراحی تهویه مطبوع سالن همایش

محاسبه ظرفیت سیستم تهویه مطبوع سالن همایش بر پایه بار سرمایشی و گرمایشی در بدترین شرایط، به‌علاوه نیاز هوای تازه انجام می‌شود. خطا در این مرحله یعنی یا سیستمی بزرگ‌تر از نیاز و پرهزینه، یا سیستمی کوچک‌تر و ناکارآمد که در روز رویداد پاسخگو نخواهد بود. مهم‌ترین عوامل کلیدی در محاسبه ظرفیت و طراحی تهویه مطبوع سالن همایش عبارت‌اند از:

  • ظرفیت سالن و تعداد افراد: حداکثر تعداد نفرات، مدت حضور و نوع برنامه (سخنرانی یا اجرای نمایش) تعیین‌کننده بار محسوس و نهان هر فرد است. بار سالن را بر اساس حداکثر ظرفیت صندلی‌ها محاسبه کنید، اما کنترل را طوری انتخاب کنید که با حضور نیمی از جمعیت هم بازده خوبی داشته باشد
  • حجم و کیفیت هوای تازه: بر اساس مبحث چهاردهم مقررات ملی ساختمان و استاندارد ASHRAE 62.1، برای هر نفر چند لیتر بر ثانیه هوای تازه لازم است و غلظت دی‌اکسیدکربن باید زیر حدود ۱۰۰۰ پی‌پی‌ام بماند
  • محاسبه بار سرمایشی و گرمایشی: نورپردازی صحنه، پروژکتور، سیستم صوتی و نمایشگرها گرمای قابل‌توجهی تولید می‌کنند و باید در محاسبه بار لحاظ شوند
  • پوسته ساختمان: جهت‌گیری، سطح شیشه، عایق‌کاری سقف و دیوار و نفوذ هوا از درها بر بار سرمایشی اثر مستقیم دارند
  • هندسه سالن: ارتفاع سقف، شیب پله‌ها، شیب کف، بالکن‌ها، راهروها، جایگاه سخنران، دیوارهای جانبی و حجم هوا می‌توانند الگوی جریان هوا را تغییر دهند
  • شرایط اقلیمی: رطوبت نسبی، شدت تابش خورشید، جهت ساختمان، نوع شیشه‌ها و کیفیت عایق‌کاری در انتخاب ظرفیت چیلر، کویل‌ها و تجهیزات رطوبت‌زن یا رطوبت‌گیر نقش دارد
  • الزامات آکوستیکی و محدودیت‌های معماری: محدودیت ارتفاع سقف کاذب، مسیر عبور کانال‌ها، محل استقرار تجهیزات و معیارهای صدای مجاز باید از ابتدای پروژه مشخص شوند
  • نحوه بهره‌برداری و کنترل سیستم: سالن‌هایی که فقط در زمان رویدادها فعال هستند، به راهکارهای کنترلی متفاوتی نسبت به فضاهای دائماً اشغال‌شده نیاز دارند

در ضمن محل هواساز، مسیر کانال‌ها و امکان سرویس‌کاری باید در همان مرحله طراحی با معماری هماهنگ شود. همچنین زمان پیش تهویه، زمان تخلیه سالن، ساعات کار تجهیزات و امکان تغییر دبی هوا باید در طراحی لحاظ شوند. علاوه بر این، اگر سالن در طبقه همکف یا بالای طبقات پارکینگ قرار دارد، مسیر ورود هوای تازه باید دور از دود و آلاینده‌ها انتخاب شود. این نکته در طراحی تهویه مطبوع پارکینگ و جداسازی مسیر هوای آلوده هم مهم است.

hall air conditioning

استراتژی‌های کاهش مصرف انرژی در تهویه سالن‌های همایش

 سالن‌های همایش به دلیل مصرف ناپیوسته و حجم بالای هوای تازه می‌توانند پرمصرف باشند، اما با چند راهکار اصولی، هزینه‌ها به طور محسوس کاهش می‌یابد:

  • کنترل تهویه بر اساس تقاضا (DCV): تنظیم مقدار هوای تازه متناسب با تعداد حاضران و ممانعت از سردوگرم کردن هوای اضافی از طریق حسگرهای دی‌اکسیدکربن
  • انتخاب تجهیزات با راندمان بالا: انتخاب چیلر، پمپ، فن و موتور بر اساس راندمان در شرایط واقعی کار
  • استفاده از تجهیزات بازیافت انرژی: به‌منظور بازیابی بخشی از انرژی هوای خروجی برای پیش‌شرطی‌سازی هوای تازه ورودی و انتخاب این تجهیزات باید باتوجه‌به اقلیم، اختلاف دما و رطوبت، افت فشار و احتمال انتقال آلاینده‌ها
  • زمان‌بندی هوشمند بهره‌برداری: برنامه‌ریزی روشن و خاموش‌شدن تجهیزات بر اساس زمان برگزاری رویدادها، همراه با پیش تهویه کافی
  • بهبود عایق‌کاری ساختمان: کاهش نفوذ هوای ناخواسته و بهبود عملکرد حرارتی سقف، دیوارها و پنجره‌ها
  • استفاده از سیستم مدیریت هوشمند ساختمان (BMS): پایش وضعیت تجهیزات، دمای فضاها، فشار کانال، مصرف انرژی و برنامه زمانی از طریق سامانه مدیریت ساختمان
  • نگهداری پیشگیرانه: تعویض به‌موقع فیلترها، تمیزکاری کویل‌ها، کنترل تسمه‌ها، بررسی عملکرد دمپرها و کالیبراسیون حسگرها

نصب کنتور انرژی روی چیلر، هواساز و پمپ‌ها برای پایش مستمر نشان می‌دهد که کدام بخش بیشترین سهم را دارد و آیا نسبت به طراحی انحراف وجود دارد. با مقایسه مصرف در روزهای رویداد و روزهای تعطیل، می‌توان برنامه زمان‌بندی را اصلاح کرد و از روشن ماندن بی‌مورد تجهیزات جلوگیری کرد. این رویکرد در تهویه سالن اجتماعات اغلب بدون هزینه سنگین، چند ده درصد صرفه‌جویی ایجاد می‌کند.

تعادل‌سنجی هوا، راه‌اندازی دقیق و نگهداری دوره فیلترها و کویل‌ها باعث می‌شود بازده واقعی سیستم به مقدار طراحی نزدیک بماند. به همین دلیل، سپردن نصب سیستم تهویه مطبوع به یک تیم متخصص و دارای تجربه پروژه‌های بزرگ، از تصمیم‌های مهم در عمر مفید مجموعه است.

جمع‌بندی

طراحی سیستم تهویه مطبوع سالن همایش ترکیبی از انتخاب درست تجهیزات، توزیع هوای اصولی، کنترل نویز و محاسبه دقیق بار است. هواساز و چیلر برای سالن‌های بزرگ، VRF برای فضاهای کوچک‌تر و چندمنظوره و VAV برای کنترل دقیق دبی هوا گزینه‌های اصلی هستند. در آمفی‌تئاترها نیز UFAD و توزیع اختلاطی از سقف هر کدام کاربرد خود را دارند.

با ترکیب این تصمیم‌ها و استفاده از کنترل هوشمند، تهویه سالن اجتماعات می‌تواند هم آسایش حاضران را تأمین کرده و هم هزینه انرژی را در طول سال‌ها پایین نگه دارد. توصیه ما این است که پیش از خرید تجهیزات، نیازهای واقعی سالن، الگوی استفاده و بودجه بهره‌برداری را مشخص کنید و طراحی را به مشاور باتجربه سالن‌های همایش بسپارید. هر چه سیستم تهویه مطبوع سالن همایش دقیق‌تر طراحی و اجرا شود، رضایت مخاطبان و عمر تجهیزات بیشتر خواهد بود.

هلدینگ آبنور مجموعه‌ای باسابقه با بیش از چهار دهه تجربه در زمینه تأمین، تولید، مونتاژ و واردات تجهیزات صنعتی و ساختمانی است. این مجموعه در حوزه‌هایی مانند سیستم‌های تصفیه آب و فاضلاب، الکتروپمپ، دیزل ژنراتور، تجهیزات تهویه مطبوع، آسانسور و پله برقی فعالیت می‌کند و خدمات فنی و مشاوره‌ای نیز ارائه می‌دهد. اگر به دنبال تأمین تجهیزات باکیفیت و دریافت مشاوره تخصصی برای پروژه‌های صنعتی، کشاورزی یا ساختمانی خود هستید، با کارشناسان این مجموعه تماس بگیرید.

سوالات متداول

بهترین سیستم تهویه مطبوع برای سالن همایش بزرگ کدام است؟

برای سالن‌های بزرگ، ترکیب هواساز و چیلر با کنترل VAV و بازیاب انرژی معمولاً بهترین گزینه است، زیرا هوای تازه کافی، فیلتراسیون و کنترل رطوبت را هم‌زمان فراهم می‌کند.

سیستم UFAD بهتر است یا توزیع هوای سقفی؟

هیچ‌کدام در همه پروژه‌ها برتری مطلق ندارند. UFAD در ساختمان‌های دارای کف کاذب و امکان توزیع مناسب هوا از کف می‌تواند گزینه خوبی باشد، درحالی‌که توزیع سقفی معمولاً با معماری متداول سازگارتر است. انتخاب نهایی باید بر اساس شرایط معماری، آسایش حرارتی، آکوستیک و هزینه اجرا صورت گیرد.

چگونه صدای سیستم تهویه سالن را کم کنیم؟

با کاهش سرعت هوا در کانال‌ها، نصب صداخفه‌کن، استفاده از عایق جاذب صوت، پایه‌های ضدارتعاش و زانویی‌های با شعاع بزرگ، می‌توان سطح نویز را به حدود NC 25 تا ۳۰ رساند.

اشتراک گذاری : Array